K O M I T E T N A R O D O W Y P O L S K I

  1. K O M I T E T  N A R O D O W Y  P O L S K I
    43 – 300 BIELSKO-BIAŁA, POLSKA, UL. KS. ST. STOJAŁOWSKIEGO 22
    T E L. / F A X : 48 33 8 2 2 9 9 2
    INTERNET: WETERAN.COM E – MAIL: WETERAN@WETERAN.COM
    Bielsko – Biała, 31.05.2003 rok

    Jego Ekscelencja KOFI ANAN
    Sekretarz Generalny
    Organizacji Narodów Zjednoczonych
    N o w y J o r k Stany Zjednoczone Ameryki Północnej

    Szanowny Panie Sekretarzu Generalny,

    My, Polacy, zwracając się do Organizacji Narodów Zjednoczonych w ważkich sprawach dotyczących słowiańskiego Narodu i Państwa Polskiego, przypominamy narodziny tej ważnej dla narodów świata Organizacji. Kierując się wiedzą o podstawowych zasadach, które określały cele powstania Organizacji Narodów Zjednoczonych, chcemy aby teraźniejszość i przyszłość narodów i państw świata, a w tym słowiańskiego Narodu i Państwa Polskiego, była teraźniejszością i przyszłością przeżywaną bez groźby agresji i niedostatku.

    Zwracając się do Organizacji Narodów Zjednoczonych za Pana pośrednictwem, Sekretarzu Generalny Narodów Zjednoczonych, prosimy o nadanie niniejszej ‘Skardze’ biegu nadzwyczaj pilnego – aby jak najszybciej położyć kres zbrodniczej, anty-polskiej okupacji słowiańskiego Narodu i Państwa Polskiego, trwającej już od ponad 63 lat (od 01.09.1939 roku do chwili obecnej, 2003 rok).

    Począwszy od dnia 12 czerwca 1941 roku, zgromadzona w Pałacu St. James konferencja sojusznicza uchwaliła deklarację, w której między innymi stwierdzono, że jedynym pewnym środkiem osiągnięcia trwałego pokoju jest dobrowolna współpraca wolnych narodów, które pozbywszy się groźby agresji, będą mogły korzystać z dobrodziejstw bezpieczeństwa w dziedzinie gospodarczej i społecznej. Około dwa miesiące później, dnia 14 sierpnia 1941 roku, Churchill i Roosevelt, na pokładzie pancernika ‘Prince of Wales’, przebywającego wówczas w pobliżu Nowej Funlandii, wydali wspólną deklarację, znaną pod nazwą ‘Karty Atlantyckiej’, w treści której przewidzieli utworzenie szerokiego i trwałego systemu bezpieczeństwa ogólnego, które zapewni wszystkim ludziom we wszystkich krajach, życie wolne od strachu i niedostatku. Te podstawowe zasady zostały potwierdzone w ‘Deklaracji Narodów Zjednoczonych’, wydanej w Waszyngtonie, dnia 1 stycznia 1942 roku.

    Z kolei, w dniu 30 października 1943 roku, w Moskwie zebrali się przedstawiciele: Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, Wielkiej Brytanii, Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich i Chin, którzy wydali wspólnie ‘Deklarację Moskiewską’, w której oświadczyli, że
    uważają za konieczne jak najszybsze utworzenie ogólnoświatowej organizacji, zrzeszającej wszystkie miłujące pokój państwa na zasadzie równości i suwerenności, organizacji dostępnej dla wszystkich, wielkich i małych pokój miłujących państw, organizacji służącej utrzymaniu pokoju i bezpieczeństwa na całym świecie. Następnie, odbyły się: spotkanie w Dumbarton Oaks (21 sierpnia 1944 roku), Konferencja Krymska w Jałcie i konferencja w San Francisco (1945 rok).

    Pragniemy nadmienić, Panie Sekretarzu Generalny Narodów Zjednoczonych, że słowiański Naród i Państwo Polskie, są członkami-założycielami Organizacji Narodów Zjednoczonych. Polska ratyfikowała ‘Kartę Organizacji Narodów Zjednoczonych’ w dniu 14 października 1945 roku, a dnia 24 października 1945 roku, na podstawie tego aktu prawnego, Organizacja Narodów Zjednoczonych rozpoczęła działalność – niezwłocznie przystąpiono do powołania komitetów, obarczonych zadaniem usuwania niesprawiedliwości i rozwiązywania sporów występujących pomiędzy narodami świata. Intencje twórców Organizacji Narodów Zjednoczonych zdawały się być oczywiste, ta Organizacja, miała i ma służyć:

    Utrzymaniu pokoju i bezpieczeństwa pomiędzy narodami świata.

    Wdrażaniu zasad pokojowego współistnienia pomiędzy narodami świata.

    Rozwojowi przyjaznych stosunków pomiędzy narodami świata.

    Umożliwianiu współpracy między narodami świata w dziedzinach: humanitarnej, gospodarczej i społecznej.

    Strzeżeniu podstawowych praw ludzkich dla zachowania ludzkiej godności, wolności i równości – na co położono nacisk szczególny.

    Dopilnowanie, aby przestrzegane były zobowiązania wynikające z umów i porozumień zawieranych pomiędzy narodami świata.

    Wszystkie państwa członkowskie tej Organizacji miały i mają:

    Być równoprawne i suwerenne – na co położono nacisk szczególny.

    Nie stosować przemocy skierowanej przeciwko całości terytorialnej i niezależności politycznej jakiegokolwiek państwa.

    Obowiązek rozwiązywać sposobami pokojowymi występujące pomiędzy nimi spory.

    Obowiązek stosowania się do zobowiązań zawartych w ‘Karcie Narodów Zjednoczonych’ – przy czym:

    Przyjęcie w poczet członków Narodów Zjednoczonych (decyzją Zgromadzenia Ogólnego ONZ, na wniosek Rady Bezpieczeństwa ONZ) miało i ma następować tylko wtedy, gdy państwo ubiegające się, pragnie i może zobowiązania te wypełniać.

    Łamanie zobowiązań zawartych w ‘Karcie Narodów Zjednoczonych’, skutkuje zawieszeniem w prawach członkowskich, a nawet usunięciem z grona państw członkowskich Organizacji Narodów Zjednoczonych.

    Szanowny Panie Sekre

    2.cd..
    Szanowny Panie Sekretarzu Generalny,

    Ze względów przedstawionych powyżej, Komitet Narodowy Polski, który skupia Polaków zrzeszonych w polskich organizacjach, spostrzega Organizację Narodów Zjednoczonych jako Organizację właściwą do sprawiedliwego i skutecznego zajęcia się sprawą, z którą władze tego Komitetu zwracają się do Pana, Sekretarzu Generalny, a jest to sprawa o wadze nadzwyczajnej dla słowiańskiego Narodu i Państwa Polskiego. Władze tego Komitetu wnoszą jednocześnie o jak najpilniejsze wdrożenie właściwego, sprawiedliwego i skutecznego postępowania. Sprawę tą, władze Komitetu Narodowego Polskiego przedkładają niniejszym, jako ‘Skargę’ o znamionach aktu oskarżenia, o treści następującej.

    Niniejszym oskarżamy przed Organizacją Narodów Zjednoczonych, obcy etnicznie i cywilizacyjnie w stosunku do słowiańskiego Narodu Polskiego, skład osobowy rządu, znajdujący się u władzy w obecnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także inne obce etnicznie i cywilizacyjnie osoby, zajmujące stanowiska decyzyjne we wszelkich jednostkach organizacyjnych tworzących władze na obszarze obecnej Rzeczypospolitej Polskiej, o planowe, podstępne i przestępcze (ludobójcze) dążenie do likwidacji słowiańskiego Narodu i Państwa Polskiego. Działalność składu osobowego obecnego rządu w Rzeczypospolitej Polskiej, oraz władz naczelnych w RP, jest jednym z etapów planowej eksterminacji słowiańskiego Narodu i Państwa Polskiego.

    Dokonywane na przestrzeni co najmniej ostatnich ponad 63 już lat (od 1939 roku do chwili obecnej – 2003 rok), zbrodnicze manipulacje sprawiły, że skład osobowy Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Senatu RP, Rządu RP i w ogólności, ośrodków decyzyjnych władz w obecnej Rzeczypospolitej Polskiej, jest etnicznie i cywilizacyjnie zupełnie prawie obcy w stosunku do słowiańskiego Narodu Polskiego (stanowiącego ponad 95 % zaludnienia obecnej Rzeczypospolitej Polskiej), w wyniku czego, wymienione polskie instytucje konstytucyjne noszą znamiona anty-polskich władz okupacyjnych. Wyrażony w procentach skład osobowy naczelnych władz obecnej Rzeczypospolitej Polskiej przedstawia się następująco:

    Sejm RP: 68% pochodzenie narodowe żydowskie, 4% pochodzenie narodowe niemieckie, 2% inne nie-polskie pochodzenie narodowe, 26% pochodzenie narodowe polskie. Senat RP: 26% pochodzenie narodowe polskie. Rząd RP: 97% pochodzenie narodowe żydowskie, 3% pochodzenie narodowe polskie.

    Przedstawione wskaźniki w sposób dostateczny uświadamiają, dlaczego Polacy (nie mylić Polaków z osobami posiadającymi obywatelstwo polskie, lub urodzonymi w Polsce) nie są w stanie we własnej Ojczyźnie, w Polsce, decydować o losie swoim i swego państwa, Rzeczypospolitej Polskiej, to jest, nie są w stanie bronić się skutecznie przed likwidacją słowiańskiego Narodu i Państwa Polskiego, dokonywaną przez zupełnie obce etnicznie i cywilizacyjnie Polakom, anty-polskie składy osobowe władz okupacyjnych, o rodowodzie sięgającym wstecz aż do czasów okupacji Rzeczypospolitej Polskiej (1939 – 1945) przez sojusznicze siły zbrodniczej, nazistowskiej Trzeciej Rzeszy niemieckiej i zbrodniczego, komunistycznego Związku Radzieckiego (nie mylić Związku Radzieckiego z Rosją a Sowietów z Rosjanami), a następnie, czasów jawnej okupacji Rzeczypospolitej Polskiej (1945 – 1990) przez zbrodniczy, komunistyczny Związek Radziecki, oraz najnowszych czasów znamionujących się ukrytą okupacją Rzeczypospolitej Polskiej (1990 – do chwili obecnej, 2003 rok) przez zbrodnicze, anty-polskie, globalistyczne siły postkomunistyczne, ukryte w organach władzy Rzeczypospolitej Polskiej, oraz pod różnorodnymi nazwami we wszelkiego rodzaju organizacjach ‘społecznych’, ‘gospodarczych’, ‘politycznych’ i innych.

    Komitet Narodowy Polski, podjął decyzję o przedstawieniu tej sprawy Organizacji Narodów Zjednoczonych za pośrednictwem Pana, Sekretarzu Generalny:

    Ponieważ polityczno-państwową emanacją około 40 000 000 słowiańskiego Narodu Polskiego na arenie międzynarodowej jest obecna Rzeczpospolita Polska, która w imieniu słowiańskiego Narodu Polskiego jest członkiem-założycielem Organizacji Narodów Zjednoczonych.

    Ponieważ, około 40 000 000 słowiański Naród Polski, względem którego od ponad 63 już lat popełniane są zbrodnie ludobójstwa, chcąc skutecznie oprzeć się planowej eksterminacji, potrzebuje ogromnego wsparcia, wsparcia na miarę tej misji, dla której wykonania narody świata powołały Organizację Narodów Zjednoczonych, na miarę misji wyrażonej w ‘Karcie Narodów Zjednoczonych’.

    Ponieważ obecnie, około 40 000 000 słowiański Naród Polski, uzyskał nikłą i wygląda na to, że szybko przemijającą możliwość przedstawienia swych spraw i swego okropnego położenia narodom świata, za pośrednictwem pozarządowych, oddolnie i z wielkim trudem utworzonych i utrzymywanych struktur organizacyjnych, tak krajowych, jak i ogólnoświatowych, które od samego początku istnienia znajdują się pod ciągłą, zmasowaną i wielopłaszczyznową, niszczycielską agresją okupacyjnych anty-polskich składów osobowych władz w Rzeczypospolitej Polskiej, wspieranych przez przemożne anty-polskie ośrodki o zasięgu ogólnoświatowym.

    Nowoczesny, anty-polski okupant słowiańskiego Narodu i Państwa Polskiego, stosuje zbrodnicze metody ukrywane pod pozorem stosowania prawa przez polskie instytucje państwowe, gospodarcze i społeczne, przechwycone i zdominowane przez osoby etnicznie i cywilizacyjnie obce w stosunku do słowiańskiego Narodu Polskiego. Jest to możliwe dlatego, ponieważ dzisiejszy świat, pod przemożnym wpływem sił anty-ludzkich, nabrał zupełnie chorego poglądu na prawo. Jest ono postrzegane jako jedyny regulator życia zbiorowego i namiastka sumienia. Paragrafiarstwo trawi prawników i społeczeństwa, a prawne kruczkarstwo demoralizuje. Kodeksy prawa zmierzają do skodyfikowania wszystkich przejawów życia – zamiast podtrzymać i umacniać praworządność, wiodą do ciężkich niesprawiedliwości. Skutecznie krępują sędziów i nie dopuszczają do głosu słuszności i sumienia. W interpretacji prawa zapanowały metody polegające na akrobatycznym wręcz krętactwie i nieograniczonym czymkolwiek komentatorstwie. Systemy prawne stały się siecią pajęczą na drobne muchy, przez którą doskonale przebijają się grube owady – najgorsze łotry uchodzą bezkarnie i w zgodzie z przepisami.

    Sądownictwo w Polsce, podobnie do wielu innych instytucji powołanych do normowania życia zbiorowego słowiańskiego Narodu Polskiego, uległo głębokiej i wielopłaszczyznowej degeneracji. Stało się tak w wyniku trwającej już ponad 63 lata, zbrodniczej okupacji słowiańskiego Narodu i Państwa Polskiego, okupacji dokonywanej przez siły obce etnicznie i cywilizacyjnie temu Narodowi, siły krańcowo wrogie państwowemu bytowi tego Narodu, wrogie istnieniu niepodległej Rzeczypospolitej Polskiej. Sądownictwo i prokuratura w obecnej Rzeczypospolitej Polskiej (1990 – do chwili obecnej, 2003 rok), podobnie jak poprzednio w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (1952 – 1990), służą jako narzędzia zastraszania i obezwładniania Polaków i środowisk polskich, które sprzeciwiają się anty-polskim działaniom składów osobowych władz okupacyjnych w Rzeczypospolitej Polskiej. Sprawy zgłaszane przez Polaków, dotyczące poważnych przestępstw oraz naruszeń prawa, są zupełnie lekceważone i ściągają na osoby zgłaszające zemstę osób tworzących składy osobowe władz sądowych, politycznych i gospodarczych. Sądy, prokuratury i ministerstwa sprawiają wrażenie, jak gdyby istniały i działały dla siebie samych, albo jak gdyby działały w imieniu, interesie i na zlecenie anty-polskich sił obcych – nie liczą się z wymogami prawa obowiązującego w Rzeczypospolitej Polskiej i działają tak, jak gdyby podstawą ich działania, były wyłącznie ukryte zamiary gospodarcze i polityczne anty-polskich sił obcych, zamiast obowiązujące w Rzeczypospolitej Polskiej prawo, oraz interes słowiańskiego Narodu i Państwa Polskiego.

    Jednym z niepodważalnych dowodów anty-polskiej działalności anty-polskich składów osobowych ośrodków decyzyjnych w sądownictwie polskim, a także anty-polskich składów osobowych poszczególnych sądów polskich, jest sprawa pozwów zbiorowych członków Stowarzyszenia Ofiar Wojny, o cywilno-prawne odszkodowania wojenne, należne Polakom (ofiarom i następcom prawnym ofiar niemieckich zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości) od Niemców i Niemiec (zbrodniarzy wojennych i zbrodniarzy przeciwko ludzkości, oraz następców prawnych tych zbrodniarzy – osób fizycznych i prawnych z państwem niemieckim włącznie), za szkody i cierpienia doznane w wyniku niemieckich zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości.

    W latach 2000- 2003, w sądach okręgowych w Bielsku-Białej, Gdańsku, Katowicach, Krakowie i Płocku, członkowie Stowarzyszenia Ofiar Wojny złożyli kilkadziesiąt pozwów zbiorowych, domagając się spowodowania wypłaty (egzekucji) cywilno-prawnych odszkodowań wojennych za szkody i cierpienia doznane w wyniku niemieckich zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości, na podstawie prawa międzynarodowego (przede wszystkim na podstawie wyroków Międzynarodowego Trybunału Wojennego w Norymberdze, oraz zaleceń Organizacji Narodów Zjednoczonych (E/CN. 41010, między innymi ‘Nota Rządu Polskiego do Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych’ z dnia 27.09.1969 roku) odnośnie cywilno-prawnych odszkodowań wojennych. Roszczenia odszkodowawcze Polaków oparte są na niepodważalnych, międzynarodowych i krajowych zasadach prawnych, oraz dokumentacji dowodowej, na którą składają się dane statystyczne, prawne i historyczne, obrazujące rzeczywiste okoliczności niemieckich zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości, popełnianych na Polakach podczas drugiej wojny światowej (1939 – 1945). Dane te zostały zbiorczo opracowane i wydane w ‘Ekspertyzie podstaw prawnych roszczeń indywidualnych o odszkodowania wojenne’, wykonanej przez prof. dr Alfonsa Klafkowskiego w styczniu 1990 roku, celem dochodzenia roszczeń odszkodowawczych przez polskie ofiary wojny. W tej ‘Ekspertyzie …’ znajduje się szacunkowe zestawienie częściowych cywilno-prawnych należności odszkodowawczych, należnych Polakom od Niemców i Niemiec, wykonane na podstawie ‘Kwestionariuszy dotyczących rejestracji szkód wojennych’, zebranych w latach 1945 – 1950 przez Biuro Odszkodowań Wojennych powołane przy Urzędzie Rady Ministrów ówczesnej Rzeczypospolitej Polskiej, od 13 315 000 Polaków (dnia 01.09.1939 roku, obszar Rzeczpospolitej Polskiej o wielkości 389 720 kilometrów kwadratowychzamieszkiwało ponad 35 100 000 osób), którzy doznali strat na ogólną sumę 537,1 miliarda marek niemieckich (według wartości marki niemieckiej z 1972 roku).

    Obcy etnicznie i cywilizacyjnie w stosunku do słowiańskiego Narodu Polskiego, anty-polski skład osobowy władz okupacyjnych w Rzeczypospolitej Polskiej, wykazuje w swej ogólnej masie głęboko niedostateczny poziom znajomości języka polskiego, i to w sposób gwałcący zupełnie wymogi stawiane przez Ustawę o języku polskim, z dnia 07.10.1999 roku. Tak niedostateczny poziom znajomości języka polskiego, wyklucza zupełnie możliwość zaistnienia rozsądnego procesu myślowego w języku polskim, u osób tworzących skład osobowy tych władz okupacyjnych. Między innymi z tego względu, sprawy pozwów zbiorowych członków Stowarzyszenia Ofiar Wojny o cywilno-prawne odszkodowania wojenne, są bezprawnie, uporczywie i bez wyjątku utrącane, a osoby występujące z tymi pozwami, są prześladowane pod pozorem stosowania prawa, przez osoby zajmujące stanowiska w sądach do których pozwy te zostały skierowane. Osoby te, nadużywając stanowisk zajmowanych w polskich sądach, występują z roszczeniami finansowymi w stosunku do Polaków (ofiar i następców prawnych ofiar niemieckich zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości) występujących z takimi pozwami i powodują egzekucje komornicze, w wyniku których tych Polaków pozbawia się środków do życia – i bez tego niedostatecznych.

    W prześladowaniach Polaków, którzy złożyli tego rodzaju pozwy zbiorowe, wyróżniają się osoby zajmujące stanowiska w: Sądzie Okręgowym w Gdańsku Wydział I Cywilny (80-803 Gdańsk, ul. Nowe Ogrody 30 / 34, tel.: 48 58 321 31 99, 321 31 01, fax: 48 58 321 31 04), Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku Wydział I Cywilny (80-958 Gdańsk, ul. Nowe Ogrody 28, tel.: 48 58 302 00 41, 302 96 33, fax: 48 58 302 97 22, Sąd Okręgowy w Gdańsku XI Wydział Wykonawczy (80-803 Gdańsk, ul. Nowe Ogrody 30 / 34), oraz Komornik Sądowy Rewiru II przy Sądzie Rejonowym w Gdańsku (80-138 Gdańsk, ul. Kartuska 137, tel./fax: 48 58 322 31 48).

    Szanowny Panie Sekretarzu Generalny,

    3 cd..

    Szanowny Panie Sekretarzu Generalny,

    Od ponad już 63 lat, słowiański Naród i Państwo Polskie, znajdują się pod okupacją kolejnych obcych etnicznie i cywilizacyjnie składów osobowych władz, narzucanych Polakom przez anty-polskie siły zewnętrzne. Anty-polskie składy osobowe tych władz, wspierane przez anty-polskie ośrodki o zasięgu ogólnoświatowym, skutecznie i podstępnie ukrywają swe prawdziwe oblicze przed opinią narodów świata, zrzeszonych w Organizacji Narodów Zjednoczonych. Te anty-polskie składy osobowe władz okupacyjnych, doprowadziły słowiański Naród i Państwo Polskie do upadku – uczyniły to łamiąc bezkarnie lub nie wykonując przepisów Najwyższego Prawa Rzeczypospolitej Polskiej, którym obecnie jest Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 02.04.1997 roku. Używając podstępu nazywanego ‘prywatyzacją’, zniszczyły gospodarkę Polski, spychając zbrodniczo słowiański Naród Polski w otchłań wielomilionowego bezrobocia, którego skutkiem są nędza i głód, powszechnie występujące w obecnej Polsce. Sprowadza się to do dokonywania w Rzeczypospolitej Polskiej zamachu przeciwko konstytucyjnemu porządkowi, to jest, do popełniania przez anty-polskie składy osobowe władz okupacyjnych w Rzeczypospolitej Polskiej zbrodni zagrożonych najwyższym wymiarem kary, zbrodni idących w parze ze zbrodnią eksterminacji (patrz: art. 118 ‘Kodeksu Karnego’ RP), zbrodnią popełnianą permanentnie na słowiańskim Narodzie Polskim. Sprowadza się to również do wielokrotnego dokonywania na słowiańskim Narodzie Polskim (zbiorowej ofierze niemieckich zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości) zbrodni ‘wtórnej wiktymizacji’ (ponowne czynienie ofiar ofiarami) – zbrodni ‘wtórnej wiktymizacji’ dokonywanej przez niemieckich zbrodniarzy wojennych i zbrodniarzy przeciwko ludzkości, kolaborantów tych niemieckich zbrodniarzy, oraz następców prawnych, tak niemieckich zbrodniarzy wojennych i zbrodniarzy przeciwko ludzkości, jak i kolaborantów tych niemieckich zbrodniarzy.

    Władze Komitetu Narodowego Polskiego wiedzą, że zgodnie z treścią pkt 2. art. 7., który znajduje się w rozdziale 6 działu o nazwie ‘Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych’: ‘Organa Narodów Zjednoczonych nie mają prawa wtrącać się do tych spraw, które należą do wyłącznej kompetencji państwa.’ Jednak w przypadku sprawy zgłaszanej niniejszą ‘Skargą’ zachodzi okoliczność rzeczywista, która zmusza do zastosowania zupełnie innej formuły prawnej. W tym przypadku mamy do czynienia z ukrytą agresją i okupacją oraz ściśle związanym z tą agresją i okupacją a podstępnie i skutecznie ukrytym konfliktem międzynarodowym pomiędzy Izraelem (jako agresorem i okupantem, w pojęciu Izraela wykraczającym poza granice obecnego państwa Izrael) a Rzeczpospolitą Polską (jako ofiarą izraelskiej agresji i okupacji, dokonywanej przez Izrael określony jak wyżej). W tym przypadku i w tych okolicznościach rzeczywistych, zgłaszana niniejszą ‘Skargą’ sprawa słowiańskiego Narodu i Państwa Polskiego, musi być jednoznacznie rozpoznana jako konflikt międzynarodowy – procentowy stosunek obcych etnicznie i cywilizacyjnie w stosunku do słowiańskiego Narodu Polskiego, osób pochodzenia żydowskiego (97%) w Rządzie RP, jest niepodważalnym dowodem ukrytej agresji i okupacji, dowodem wspartym przemożnie wskaźnikami procentowymi dotyczącymi osób pochodzenia żydowskiego w Sejmie RP (68%) i w Senacie RP.

    Obecne i poprzedzające, obce etnicznie i cywilizacyjnie w stosunku do Polaków, składy osobowe władz okupacyjnych w Rzeczypospolitej Polskiej, ze składem osobowym Rządu RP na czele, dokonywały i dokonują zamachu przeciwko porządkowi konstytucyjnemu Rzeczypospolitej Polskiej. Tym działaniem, te składy osobowe władz okupacyjnych w RP udowodniły, że nie posiadają jakiegokolwiek prawa do sprawowania jakiejkolwiek władzy w Polsce – tak w świetle prawa Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w świetle prawa międzynarodowego.

    Zbrodnicze okoliczności rzeczywiste, wytwarzane przez anty-polskie składy osobowe władz okupacyjnych w Rzeczypospolitej Polskiej, oraz działania tych anty-polskich składów osobowych, są odwrotnością treści artykułów Konstytucji RP, a wśród nich w szczególności artykułów następujących:

    1. (Sprawiedliwość społeczna)
    4. (Władza zwierzchnia: ust. 1. Podmiot władzy zwierzchniej,
    7 ust. 2. Sprawowanie władzy zwierzchniej)
    5. (Naczelne zadania Rzeczypospolitej Polskiej)
    7. (Władza – podstawy prawne i granice)
    8. (Najwyższe Prawo: ust. 1. Konstytucja, ust. 2. Stosowanie Konstytucji)
    9. (Stosowanie prawa międzynarodowego)
    19. (Weterani Wojny)
    20. (Podstawa ustroju gospodarczego)
    21. (Własność i prawo dziedziczenia: ust. 1. Ochrona prawna)
    23. (Podstawa ustroju rolnego)
    24. (Ochrona wykonywania pracy)
    27. (Język urzędowy: Ustawa o języku polskim z dnia 07.10.1999 roku)
    30. (Źródło wolności i praw człowieka)
    32. (Równość wobec prawa: ust. 1. Równe traktowanie, ust. 2. Zakaz dyskryminowania)
    37. (Podległość Konstytucji: ust. 1. Zakres podległości)
    (Prawna ochrona życia)
    43. (Zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości)
    44. (Bieg przedawnienia – zawieszenie z uwagi na trwanie przyczyn
    politycznych)
    45. (Prawo do sprawiedliwego sądu:
    ust. 1. Wymagania w stosunku do sądów)
    64. (Prawo do własności, prawo majątkowe i prawo dziedziczenia:
    ust. 1. Zakres osobowy i terytorialny, ust. 2. Równość ochrony prawnej)
    65. (Zatrudnienie: ust. 4. Minimalne wynagrodzenie, ust. 5. Polityka
    zatrudnienia)
    66. (Warunki wykonywania pracy: ust. 1. Bezpieczeństwo wykonywania pracy, ust. 2. Urlopy i dni wolne od pracy)
    67. (Prawo do zabezpieczenia społecznego:
    ust. 1. Zakres osobowy i terytorialny, ust. 2. Bezrobotni)
    68. (Prawo do ochrony zdrowia: ust. 1. Zakres osobowy i terytorialny,
    ust. 2. Równy dostęp do świadczeń, ust. 3. Szczególna opieka)
    69. (Osoby niepełnosprawne)
    70. (Prawo do nauki: ust. 1. Zakres osobowy, terytorialny i rzeczowy,
    ust. 2. Bezpłatność, ust. 4. Powszechny dostęp do wykształcenia)
    71. (Polityka rodzinna: ust. 1. Rodziny w trudnym położeniu)
    75. (Polityka mieszkaniowa: ust. 1. Zakres działania, ust. 2. Ochrona lokatorów)
    76. (Ochrona konsumentów, użytkowników i najemców)
    77. (Prawo do odszkodowania: ust. 1. Szkody wyrządzone przez władze,
    ust. 2. Zakaz zamykania drogi sądowej)
    78. (Prawo do zaskarżania orzeczeń)
    82. (Obowiązek wierności i troski)
    83. (Obowiązek przestrzegania prawa)
    84. (Obowiązek ponoszenia ciężarów)
    87. (Źródła prawa: ust. 1. Wyszczególnienie źródeł prawa, ust. 2. Akty prawa miejscowego).

    Następujący przepis protokołu do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, który w zestawieniu ze zbrodniczymi okolicznościami rzeczywistymi wytworzonymi w Rzeczypospolitej Polskiej przez anty-polskie, obce etnicznie i cywilizacyjnie Polakom, składy osobowe władz okupacyjnych, dodatkowo wzmacnia podstawę prawną dla zarzutów wysuwanych przeciwko osobom fizycznym, tworzącym skład osobowy tych władz:

    Protokół Nr 1. Artykuł 1. (Ochrona własności):

    ‘Każda osoba fizyczna i prawna ma prawo do poszanowania swojego mienia. Nikt nie może być pozbawiony swojej własności, chyba że w interesie publicznym i na warunkach przewidzianych przez ustawę oraz zgodnie z ogólnymi zasadami prawa międzynarodowego.’

    (***)
    (***)

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s